نوال دست جودش زانچه درخورد قیاس افزون

بجز فرمانده کش هرچه فرمان گوی فرمانبر

چم ر بر روشن تنش جوشن عیان خو رشد از روزن

و یا از پشت پرویزن فروزان گنبد اخضر

عطای طبع رادش زانچه در وهم و گمان برتر

اگر دربان درگاهش فشاند گردی از دامن

پس از قرنی کند ماوا برین فیروزه گون منظر