بدن شد باده نوش و دشت کین بزم و اجل ساقی

سنان مار شکل اندر کف شیران اژدر در

ز موج فوج و فوج موج خون شد عرصه هامون

چو دریابی که پیدا نبودش از هیچ سو معبر

شرابش خون و جان دادن خمار و تیغ شه ساغر

زمین از لطمه موج حوادث مرتعش اعضا

بسان زورقی کاندر محیطش بگسلد لنگر