. ترکان هزار اسب ا از فراز اسب که پیکر

پرندت چون برون شد از قراب قیرگون گفتی

ز قیرآلود غاری رخ نمود آتش فشان اژدر

* اس افکندیی چندین هزاراسب افکن افکندی

چنان کردی جر خون از بن هر موی تن جاری

که گفتی زد به هفت اندامشان هر موی تن نشتر

هلال آسا حسامت ترک را بر تارک ترکان