تیغت به رزم چون ملک الموت جان شکر

روزی که زاد عدل تو معدوم شد ستم

روزی که خاست لطف تو منسوخ شد ضرر

دستت به بزم چون ملک العرش کام بخش

حکمت به هرچه صادر امضا شد قضا

منعت به هرکه وارد اجرا کند قدر

با هیبت تو خون چکد از شاخ ارغوان