مسکین دلکم راکه خدا باد نگهدار

گه خواب برد آن یکش از خواب دو عبهر

گه می چرد از زلف بتی سنبل بویا

گه می خورد از لعل لبی قند مکرر

خود را نتواند که نگهدارد در بر

بیند لب آن را لبش از غصه شود خشک

بیند رخ این را رخش از گریه شود تر