مگو که زیور حسنش فزون شود ز بهشت

نهفت چهره و شد بسته بر جهان آن در

به باغ خلد خرامید و از شمایل خویش

به باغ خلد بیفزود باغ خلد دگر

که او ز چهره فزاید بهشت را زیور

چه بود این خبر این قاصد ازکجا آمد

که کاش نامده بود و نداده بود خبر