گویا زاید ز حرص مدح تو کودک

دولت جاوید در رضای تو مضمر

مور شود با اعانت تو سلیمان

باز شود با اهانت تو کبوتر

بینا روید ز شوق روی تو عبهر

خشم تو است ار شود هلاک مجسم

لفظ تو است ار شود حیات مصور