ز پیروزه بر زر کرده نگار

همان تخت به دوازده لخت بود

جهانی سراسر همه تخت بود

بروبش زرین صد و چل هزار

همه نقره خام بد میخ بش

یکی صد به مثقال با شست و شش

چو اندر بره خور نهادی چراغ