ستاره بایدش خادم زمانه بایدش چاکر

چنان چون حاجی آقاسی بباید خواجه یی دانا

که سربازی کهین را با مهین گردون کند همسر

بلی در راه طاعت چون حسین خان هرکه سر بازد

ز سربازی سرافرازی به حدی یافت در خدمت

که پر ابلقش ساید بر اوج گنبد اخضر

چو در تبریز شد لبریز از خون جگر چشمش