که شاهنشاه گیهانش قبا بخشیده یا افسر

قبایی را که تاری زو اگر در دست حور افتد

پی تعویذ روح او را نهد بر گوشه معجر

پی حرمت به سر بنهاد و شبهت خاست خلقی را

چو زیب تن شدش آن جامه گردون گفت در گوشش

همایون پیکری کش یک جهان جان گیرد اندر بر

الا تا مشک از چین آورند و گوهر از عمان