چو داد این خبر اعضای من ز غایت شوق

فراز تنگ شکر بسته جسری از عنبر

ز ره نیامده بر جست از نشاط و سرور

چه گفت گفت که از فتح شه رسید خبر

در استماع سخن جمله گوش شد چو سپر

هنوز بود معلق سخن درو ن هوا

که جان گرفت و چو هوشش به مغز داد مقر