هنوز مهره آن مارهای مور اوبار

ز هرکرانه برو تنگ بست راه گذر

رسید کار به جایی ز ازدحام عدو

که در قلوب بر اوهام تنگ شد معبر

نگشته چرخ گرای و نگشته باره سپر

که خصم شاه که بادش زبان کفیده چو مار

پی گریز برآورد همچو موران پر