به مثقال ازان هریکی پانصد

ز خز و سمور از در شهریار

همان گوی زرین و سیمین هزار

بر آتش همی تافتی جامه دار

کز آتش شدی سرخ همچون به سد

یکی نیمه زو اندر آتش بدی

دگر پیش گردان سرکش بدی