ز بهر صیقل حاجت بود به خاکستر

کمال و فر و هنر بر خجسته پیکر تو

چنان ملازم کاندر ده ر دیده ت رر بصر

مدد ز چرخ نخواهی اگرچه آینه را

فلک ضمانت ملک آن زمان سپرد ترا

که بود ایران ویران و ملک زیر و زبر

ز دجله تا لب جیحون ز طوس تا به ارس