گفتا پس از ولای خدا و رسول و آل

زانگونه مات گشت که در روشنی بصر

آنگه به رقص و وجد و طرب آمد آنچنانک

از جنبش نسیم درختان بارور

از مردمان عزیزترت کیست در نظر

گفتم توگرچه هستی چون جان برم عزیز

مهر عزیز خان بود از تو عزیزتر