خیلش چون سیل کوه جاری و غران

ابر گهر خیز بینی از بر صرصر

تفته شود از لهیب تیغش جوشن

کفته شود از نهیب گرزش مغفر

فوجش چون موج بحر بی حد و بی مر

تیغ سرافشان او به دست زرافشان

یا که نهنگی دمان به بحر شناور