خون ز هراسش بسان صخره صما

فوجش چون موج بحر بی حد و بی مر

تیغ سرافشان او به دست زرافشان

یا که نهنگی دمان به بحر شناور

بفسرد اندر عروق خصم بد اختر

نامش هنگام کین حراست تن را

به بود از صد هزار گرد دلاور