جفت حنین بودم از فراق شهنشه

نامه فتح ترا بسان کبوتر

رفت دو سال ای ملک که طلعت شاهم

بود به خاطر ولی نبود برابر

راست چو حنانه بی لقای پیمبر

لیک مرا زآتش فراق تو شاها

گشت ارادت از آنچه بود فزون تر