تا به بهاران چو خط لاله عذاران

گر رودم جان هزار بار ز پیکر

رنگ زداید کسی ز لاله حمرا

بوی رباید تنی ز نافه اذفر

سبزه ز اطراف جویبار زند سر

خصم تو گریان چنان که ابر در آذار

یار تو خندان چنان که برق در آذر