نقل و می آرم و طنبور و نی و رامشگر

اینک از غره غرارگره بازگشای

که بر آن طره طرارگره اولی تر

نذرکردم صنما چون مه شوال آید

صبح عید آن گه کز کوه برآید خورشید

کوه را جامه زربفت نماید در بر

وام یک ماهه کت از بوسه به من باید داد