همه را بازستانم ز تو بی بوک و مگر

صبح عید آن گه کز کوه برآید خورشید

کوه را جامه زربفت نماید در بر

وام یک ماهه کت از بوسه به من باید داد

بوسه ائی که در آن تگ دهان جمع شدست

بشمار از تو بگیرم سپس یکدیگر

همی همی بوسمت از شوق و تو چون ناز کنی