به ادب گویمت ای ماه غلط شد بشمر

بوسه ائی که در آن تگ دهان جمع شدست

بشمار از تو بگیرم سپس یکدیگر

همی همی بوسمت از شوق و تو چون ناز کنی

تا تو هم وارهی از زحمت یک ماه صیام

مدح مستوره آفاقت خوانم از بر

مهد علیا ملک دهر در درج وجود