گر در آن دم که خلیل الله بتها بشکست

عوض عود نهد موی ترا بر مجمر

مگر از عصمت تو روح و خرد خلق شدند

که به آثار عیانند و به صورت مضمر

نقش رخسار تو بر بت بکشیدی آزر

من برانم که براهیم ستغفارکنان

بت بنشکستی و برگشتی زی کیش پدر