باد افتان خیزان خصم تو چون نیلوفر

سدی از عصمت تو گر به ره بادکشند

تا به شام ابد از جای نجبند صرصر

تا دمد نیلوفر افتان خیزان به چمن

لاله سان لال بود خصمت و بادا شب و روز

خون سرخش به رخ و داغ سیاهش به جگر

شعر قاآنی اگر نطفه به زهدان شنود