به بحر ماند اگر بحر پر شود لبریز

چو لب گشاید گیتی شود پر از گوهر

به روزگار نماند مگر به روز وغا

که کینه توزد چون روزگار کین گستر

به مهر ماند اگر مهر برنهد افسر

که دیده بحر که در بر همی کند خفتان

که دیده مهر که بر سر همی نهد مغفر