به گاه پویه همی باج گیرد از صرصر

به صدهزاران مصحف اگر خورم سوگند

همی فسانه شمارد حدیث من یکسر

چگونه آری باور کند که کوه گرن

بود خیال مجسم وگرنه همچو خیال

چگونه آسان می بگذرد به بحر و به بر

بود گمان مصور و گرنه همچو گمان