همی بگردد و ساکن نمایدت به نظر

بود گمان مصور و گرنه همچو گمان

چگونه یکسان می بسپرد نشیب و زبر

به گرد نقطه پرگار چون خط پرگار

از آنکه چون خط پرگار بر یکی نقطه

به گردش آید و بر وی کند سریع گذر

ز چابکی که ورا هست خلق پندارند