چو ابتدای ثناکردی از مدیح رسول

که از حکایت معراج مصطفی مگذر

بگو که شاه جهان را خوش آید این گفتار

چنان که خاطر پرویز را حدیث شکر

در انتهای سخن آبروی نظم مبر

اگر قریحه نظمت بود ز غصه مرنج

بخوان زگفته من این قصیده را از بر