اگر قریحه نظمت بود ز غصه مرنج

چنان که خاطر پرویز را حدیث شکر

چو ابتدای ثناکردی از مدیح رسول

در انتهای سخن آبروی نظم مبر

بخوان زگفته من این قصیده را از بر