به سدره ماند ز ره جبرئیل و زانگونه

خجسته روح رسل را به سوی حق رهبر

فزود پایه و بخشید مایه داد فروغ

به هر فرشته به هر آسمان به هر اختر

که بازماند از پیک عقل پیک نظر

رسول گفتش کای طایر حظیره قدس

سبب چه بود که کردی به شاخ سدره مقر