رسول گفتش کای طایر حظیره قدس

به هر فرشته به هر آسمان به هر اختر

به سدره ماند ز ره جبرئیل و زانگونه

که بازماند از پیک عقل پیک نظر

سبب چه بود که کردی به شاخ سدره مقر

جواب دادش کای محرم حریم وصال

من ار فراتر پرم بسوزدم شهپر