به عالمی شد کانجا نه اسم بود و نه رسم

ز سدره آید و از جیب لا برآرد سر

دو قوس دایره در ملتقای نقطه امر

سر از دوسو بهم آورد چون خط پرگر

به محفلی شد کانجا نه خواب بود و نه خور

وجود شاهد و مشهود اتحادگزید

چو اتحاد فروغ بصر به ذات بصر