به کام کودک در دایه سان نماید در

به خالقی که دماند به سعی باد بهار

ز ناف صخره صما شقایق احمر

به قادری که ز پستان ابر نیسانی

بدانکه گشته ز صنعش دو فلک چرخ و زمین

روان و ساکن بی بادبان و بی لنگر

به جان شاه هلاگو که هر دوگیتی را