در تیره شب ماه ای عجب نیکوتر آید در نظر

باری چو آمد در سرا دید آنچنان پژمان مرا

گفتاکه بی موجب چرا از وصل من جستی حذر

من ماهم و در تیره شب از من رمیدی بی سبب

گفتم خطا کردم خطا ایدون عطا باید عطا

ای رویت آرزم ختا ای مویت آشوب تتر

گفتا بهل این های و هو عذر گنه چندین مجو