کز نقش پیدا و نهان باقی نمی ماند اثر

هم بذله بشنو هم بگو هم دل بجو هم گل ببو

هم ساتکین کش هم سبو هم انگبین خور هم شکر

خواهد گذشتن چون جهان زان رخش غم بیرون جهان

شادی خوشست و خرمی کز نقش بیشی و کمی

جز عیش جان آدمی نخل بقا ندهد ثمر

اینست نقد حال ما کز اوست فرخ فال ما