هی گریه کرد و هی جزع هی ناله کرد و هی فزع

وز غم چنان افسرده شد کاندر خزان شاخ شجر

زالماس مرجان سای شد از جزع مرجان زای شد

از دست رفت از پای شد هی زد برو.هی زد به سر

هی گفت اسکت یا لکع عذبت طرفی بالسهر

خیری نمود از ارغوان چنبر نمود از خیزران

افشاند برگل ضیمران آزرد یاقوت ازگهر