چون نوح هردم متصل گویان که ربی لاتذر

هی ریخت برگل گوهرا هی بیخت بر مه عنبرا

هی بر سمن از عبهرا بارید مروارید تر

جوشیدش از تنور دل آبی که طوفان زو خجل

گفتم چرا گشتی چنین گفتا برو خامش نشین

چندم ز خود سازی غمین چندم ز بد گویی بتر

می بینمت چون بوالهوس مشتاق چیزی هر نفس