گیرم سفرکامت دهد خورشیدسان نامت دهد

جان و دل آزردن چرا از بهر مشتی سیم و زر

چند از پی خیل و رمه این های و هوی وین دمدمه

دنیا نماند این همه گیتی نیرزد اینقدر

یک صبح تا شامت دهد از خاوران تا باختر

چندان نیرزد این عناکز حضرتی گردی جدا

کاو را ظفر بخشد خدا بر خسروان نامور