یا حبذا دارالعدم یا مرحبا دارالسقر

رمحت بدرد تا فلک تیغت ببرد تا سمک

نقش بقا سازند حک این از نشیب آن از زبر

گوید عدویت دمبدم از خوف جان در هر قدم

گوید ز بس خوف قصاص آین المفر آین المناص

این النجاه این الخلاص این المقام این المقر

شاها مرا یک ملتمس باقیست بشنو یک نفس