زبابکان همه حیز و ز ما مکان همه غر

که گر به قدح ملکزاده برگشایم لب

و یا به طعن بزرگان رادکش چاکر

و لی مراست جگرخون ازین که غرچه چند

در آستانه میرند و نی عجب کاخر

کند بدیشان در خاصگان میر اثر

هزار مرتبه ما نافزون شنیدستی