نه زهرگین شود از صحبت شرنگ شکر

نه صحن مسجد یابد کثافت از سرگین

نه قلب مومن گیرد کدورت از کافر

نه قیرگون شود از الفت زگال پرند

نه شام تاری گردد حجاب چهره روز

نه ابر مظلم آید نقاب پیکر خور

نه صحن گلشن گردد ز خار وار و زبون