نه آب روشن آید ز لای تار و کدر

نه شام تاری گردد حجاب چهره روز

نه ابر مظلم آید نقاب پیکر خور

نه صحن گلشن گردد ز خار وار و زبون

نه تلخ گردد زاب درمنه طعم دهن

نه تار آید ازگرد تیره نور بصر

نه شاخ تازه بخوشد ز الفت لبلاب