دمان درآمد با موی شیرگون از در

در آن مکابره من تندگشته با جانان

در آن محاوره من گرم گشته با دلبر

که ناگه از در پیری خمیده قد چو کمان

قدش به هیات گفتی کمان حلاجست

شمیده پنبه محلوجش از کرانه سر

مرا ز حالت آن پیر حالتی رو داد