که یاد هر دو جهانم شد از خیال بدر

مرا ز حالت آن پیر حالتی رو داد

که پای تا سر حیرت شدم چو نقش صور

همین نه یاد نگارین شدم ز یاد برون

سرودمش چه کسی گفت پیریم سیاح

گهی چو باد شتابان به بحر وگاه ببر

به دهر دیده بسی سوک و سور و سود و زیان