که نقش می نپذیرد چنان به لوح فکر

همه بدایع ایام کرده استیفا

ز هر صنایع آفاق گشته مستحضر

سرودش ز نوادر بدیع تر سخنی

شنیده ای ز کسی در زمانه گفت بلی

شنیده ام سخنی غم بر و نشاط آور

قصیده ایست موشح به صدهزار حلی