شنیده ام سخنی غم بر و نشاط آور

سرودش ز نوادر بدیع تر سخنی

که نقش می نپذیرد چنان به لوح فکر

شنیده ای ز کسی در زمانه گفت بلی

قصیده ایست موشح به صدهزار حلی

دُرنامه ایست مطرز به صدهزار غرر

ز نعت احمد مختار بینیش زینت