قصیده ایست موشح به صدهزار حلی

که نقش می نپذیرد چنان به لوح فکر

شنیده ای ز کسی در زمانه گفت بلی

شنیده ام سخنی غم بر و نشاط آور

دُرنامه ایست مطرز به صدهزار غرر

ز نعت احمد مختار بینیش زینت

ز مدح حیدرکرار یابیش زیور