ستاره نیست مگر دون نواز و دون پرور

چو راد رفت ز گیهان چه حمق و چه دانش

چو مرد رفت ز میدان چه خود و چه معجر

زمانه نیست مگر رذل جوی و رذل پرست

چنان بود طلب مردمی ز مردم دون

که کس کند طمع التیام از خنجر

سهر سهم سعادت نهد به شست کسی