سهر سهم سعادت نهد به شست کسی

ستاره نیست مگر دون نواز و دون پرور

چنان بود طلب مردمی ز مردم دون

که کس کند طمع التیام از خنجر

که فرق می نکند قاب و قوس را زوتر

ز مشک لخلخه سازد جعل خصالی را

که اختیار کند پشک را به مشک تتر