زبان طعن گشاید به شعر خاقانی

که اختیار کند پشک را به مشک تتر

کسی که باز نداند دخیل را ز روی

کسی که فرق نیارد سهل را ز قمر

سجل طنز نگارد برای بومعشر

چه روی مهر به قومی که مهرشان همه کین

چه رای سود ز خیلی که سودشان همه ضر